ถ้าใครเคยเรียนภาษาเกาหลีมา
ก็คงจะพอรู้บ้างนะคะว่าเลขในภาษาเกาหลีเนี่ยแบ่งเป็น 2 ชุด
 
คือเลขเสียงเกาหลี กับ เลขเสียงจีน
เลขเสียงเกาหลีเป็นเลขในภาษาเกาหลีที่ใช้กันมาแต่ดั้งเดิม
ไว้สำหรับนำไปใช้กับพวกลักษณะนามที่เป็นเกาหลีแท้ อายุ
เวลานับเลขโดดหรือเวลาถ่ายรูป นับ 1 2 3 ก็ใช้เลขเกาหลีนะ
 
เลขเสียงจีนเป็นเลขที่ยืมมาจากภาษาจีน
สังเกตว่าเสียงมันจะคล้ายกัน
อย่างคนจีนออกเสียง 1 2 3 4 5 ว่า อี เอ้อร์ ซาน ซื่อ อู่
คนเกาหลีก็จะเพี้ยนมาเป็น อิล อี ซัม ซา โอ 
เลขจีนนี่จะใช้กับพวกลักษณะนามที่ยืมจากต่างประเทศ วันที่ เบอร์โทร ราคา
 
เพราะคนเกาหลีเค้าจะใช้คำให้เข้าคู่กันน่ะค่ะ
ถ้าลักษณะนามที่ยืมจากจีน แล้วเอามาใช้กับเลขเกาหลี
เค้าก็จะรู้สึกว่ามันเหมือนการพูดไทยคำอังกฤษคำ
ฟังแล้วมันก็จะแปลกๆใช่มั้ยล่ะค่ะ 
 
บางคนก็อาจจะงงนะคะ
ว่าทำไมเวลานับเวลา ลักษณะนาม "โมง" ใช้เลขเกาหลี
แล้วทำไมตรงนาทีกะวินาทีใช้เลขจีน 
คนเกาหลีเค้าบอกว่าสมัยก่อนคนเกาหลีไม่มีนาทีกับวินาทีค่ะ
ก็เลยไปยืมลักษณะนามของจีนมา เลยต้องใช้เลขเสียงจีนไปด้วย
 
และเท่าที่ดูๆแล้ว เลขเกาหลีรู้สึกจะใช้บ่อยกว่าเลขจีนนะคะ
 
 
 
 
ลองมาดูเปรียบเทียบระหว่างเลขเสียงเกาหลีกับเลขเสียงจีนดีกว่า 
แนะนำว่าให้ท่องนะ จำเป็นจริงๆ
 
 
เลขเสียงเกาหลี
 
1 하나 (ฮานา) *เวลานำไปใช้กับลักษณะนามจะย่อเหลือ (ฮัน)
2 둘 (ทุล) *เวลานำไปใช้กับลักษณะนามจะเหลือ (ทู)
3 셋 (เซ็ด) *เวลานำไปใช้กับลักษณะนามจะเหลือ (เซ)
4 넷 (เน็ด) *เวลานำไปใช้กับลักษณะนามจะเหลือ  (เน)
5 다섯 (ทาซ็อด)
6 여섯 (ยอซ็อด)
7 일곱 (อิล-กบ)
8 여덟 (ยอ-ดอล)
9 아홉 (อาฮบ)
10 열 (ยอล)
11 열하나 (ยอล-ฮานา) *เวลานำไปใช้กับลักษณะนามจะเหลือ 열한 (ยอรัน)
12 열둘 (ยอล-ดุล) *เวลานำไปใช้กับลักษณะนามจะเหลือ 열두 (ยอล-ดู)
.
.
20 스물 (ซือมุล) *เวลานำไปใช้กับลักษณะนามจะเหลือ 스무 (ซือมู)
21 스물하나 (ซือมุล-ฮานา) *ไปใช้กับลักษณะนามจะเหลือ 스물한 (ซือมูรัน)
.
.
30 서른 (ซอรึน)
40 마흔 (มาฮึน)
50 쉰 (่่ชวิน)
60 예순 (เยซุน)
70 일흔 (อี-รึน)
80 여든 (ยอดึน)
90 아흔 (อาฮึน)
100 백 (แผ็ก)
 
ต่อจากนี้ก็จะใช้เหมือนเลขชุดจีนค่ะ แต่หลักหน่วยยังคงเป็นเลขเกาหลีอยู่
เช่น 백한 (แผ็กฮัน) = 101
 
 
 
 
 
เลขเสียงจีน
 
1 일 (อิล)